Bota e Gruas Shqiptare-FLUTRA ZHUBI ZAJMI- Nje leter per nje nene poete dhe nje poezi

E nderuara z. Medije Vraniqi !


Kjo letër që po ju shkruaj , i ngjan më tepër një falenderimi për një dhuratë aq të madhe që keni ditur dhe përgatitur një vepër, të`them më tepër se kryevepër, kushtuar bijës suaj Valona.

Para së gjithash, të ngushëlloj Ty si nënë dhe mbarë familjen tënde, bashkëshortin, vëllaun dhe motrat. Dhashtë Zoti mos të keni më ngjarje të tilla. Me përkushtim i lutem të MADHIT ZOT , që shpirti i saj i virgjër , të prehet i qetë në parajsën e amshueshmërisë dhe Ju të bëheni të fortë për ti rezistuar kësaj dhimbjeje të madhe, të cilës i bashkangjitem edhe unë si dashamirëse e juaja.

Mirëpo, jeta po vazhdoka dhe duhet pranuar realitetin , sa do i dhimbshëm të jetë ai.

Në fillim e pashë ballinën e librit, që përmbante fotografinë e Valonës prej bukurosheje dhe më besoni se nga dhimbja disa ditë nuk kam mundur ta lexoj librin….

Për t’i qëndruar besnike z. Drenusha Zajmi Hoxha, e cila ma dhuroi, i shkova librit deri në fund. E falenderoj nga zemra Drenushën, që është një grua e denjë dhe personaliteti i saj nuk përshkruhet në letër, por do të mundohem me pak fjalë t’ shpreh vetëm disa prej vlerave që ka: është një bashkëshorte e mrekullueshme , një nënë e përkushtuar ndaj fëmijëve, një motër e mirë dhe një bijë me humanizëm të jashtëzakonshë m.

Vargjet e poezisë suaj , kushtuar Valonës, më pëlqyen shumë dhe çdonjërën tek e lexoja, më rridhnin lotët dhe s’mund t’i përmbaja dot. Por, aty gjeta edhe krenarinë prej një nane të qëndrueshme dhe të fortë. Andaj edhe ky qëndrim i juaji e ka vlerën e lartë, përmes së cilit qëndrim dhe veprës suaj, ju keni sjellur të gjallë Valonën mes nesh. Pra, falemnderit! Ajo vërtetë do të jetë gjithmonë midis nesh- brez pas brezi.





Me shumë respekt:

Prizren, 4 shkurt 2009

Flutura Zhubi- Zajmi


P. S. Një poezi kushtuar Valonës nga unë.





NJË DHURATË PËR TY VALONA


Do ta dhuroj poezinë time

Të gatuar mjeshtërisht nga lotët

Do ta dhuroj besën e Nënës tënde

Që mbahet burrërisht

Valona! Nëna të thërret

Shkruan emrin tënd në çdo copëz letre

Në çdo kujtim

Dhe i shmanget rrënkimeve

E të pret në anën tjetër të kohës

Aty ku ti një ditë

Do t’i lexosh shkronjat e fatit të saj….

Do t’ia ushqesh shpresën

Mes diellit dhe hijeve gjigande

Që iu rrënuan me kohën

Ditëve, netëve, javëve, muajve e viteve

Valona, Ti! Si Ajsberg i bardhë e vizionare

Kishe ëndërra shumë

Dhe në atë kohë lundroje

Në lundrën e ëndërrave bashkë me shpresat

Imagjinoje dhurata

Nga familja ose dikush tjetër…..?!

E unë si një e panjohur

Shkruaj vargje sot për Ty dhe

Ta dhuroj këtë poezi

Duke të imagjinuar

Si një bukuroshe që vallëzon

Në kolloseun e Vienës

Veshur me një fustan nusërie

Dhe pastaj kthehesh drejt meje

Duke ecur me kokën lart, krenare

Vjen afër meje e më përqafon

E unë ta dhuroj këtë poezi

Valona! Nëna të thërret!

Të kërkon dhe ngrihet mbi dhembjen personale

Eh jeta , jeta , kështu qenka

Sot, dje….nesër

Dhe pas shumë kohësh

Nënës sate do t’i duket

Se gjithmonë po dëgjon një tingull

Të zërit tënd të ëmbël

Si melodi që solohet

Mjeshtërisht në kitarë

Me një tekst të bukur e plot nostalgji

Thua se vërtetë do të fliste

Për të bukurën e të madhen tënden DASHURI.





Flutra Zhubi Zajmi ( 4 shkurt 2009)